Οκτώ Σημαντικοί Καλλιτέχνες Πορτραίτου

Αλλά, Τι Είναι το Πορτραίτο;

Η τέχνη του πορτραίτου εστιάζει σε συγκεκριμένα άτομα και εμφανίζεται με τη μορφή ζωγραφικής, σχεδίων, χαρακτικών, φωτογραφιών και γλυπτικής. Μεταδιδόμενα μέσα από το φίλτρο της προσωπικότητας του καλλιτέχνη, μπορούν να αποκαλύψουν κάτι για τον δημιουργό αλλά και για το θέμα. Ίσως αυτή η αλληλεπίδραση μεταξύ δύο προσωπικοτήτων συμβάλλει στην παρουσία τους. Ακολουθεί μια λίστα με οκτώ διάσημους καλλιτέχνες πορτραίτου που αποτύπωσαν το πνεύμα της εποχής τους.

Οκτώ Δημοφιλείς Καλλιτέχνες Πορτραίτου που Ήταν Αδιαμφισβήτητοι Δάσκαλοι της Εποχής τους

Picasso (1881-1973)

Ο Pablo Picasso επηρέασε την πορεία της μοντέρνας τέχνης όπως κανένας άλλος καλλιτέχνης. Ο πατέρας της μοντέρνας τέχνης έσπασε φράγματα που άλλοι καλλιτέχνες ούτε καν αμφισβήτησαν. Τα έργα Demoiselles d’ Avignon, Guernica και Ma Jolie προκάλεσαν σεισμικά κύματα που άλλαξαν την ιστορία της τέχνης. Ποτέ δεν σταμάτησε να εξερευνά, και προς το τέλος της ζωής του εξακολουθούσε να ζωγραφίζει πορτρέτα. Το 1965, οκτώ χρόνια πριν το θάνατό του, άρχισε μια σειρά πορτρέτων ανδρών με γένια, που δείχνει την αυτοπεποίθηση της πινελιάς του και την ικανότητά του να δημιουργεί ισχυρές εικόνες με απλότητα διαθέσιμη μόνο σε έναν μεγάλο δάσκαλο.

Rembrandt (1606-1669)

Ο Rembrandt van Rijn δημιουργούσε πορτρέτα σοφών ηλικιωμένων 250 χρόνια πριν γεννηθεί ο Picasso. Ο παραγωγικός Ολλανδός ξεκίνησε νωρίς το ενδιαφέρον του για τα πορτρέτα και συνέχισε καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Γνωστός για τη πλούσια χρήση της μπογιάς και τη μεγαλειώδη χρήση του φωτός, αυτός ο δάσκαλος του Μπαρόκ υψώνει την ανθρωπιά μέσα από διεισδυτικά και ευαίσθητα πορτρέτα που αναδεικνύουν την ατομικότητα των θεμάτων του. Τα περισσότερα από σαράντα διεισδυτικά αυτοπορτρέτα του είναι εικονίδια της ιστορίας της τέχνης. Επίσης, αναγνωρίζεται ως ένας από τους μεγαλύτερους χαράκτες όλων των εποχών, με δεξιοτεχνία στη γραμμή και ευαίσθητο χειρισμό της αξίας, δημιουργώντας χαρακτικά που θεωρούνται κορυφή της τέχνης.

Van Gogh (1853-1890)

Ο Vincent Van Gogh είναι γίγαντας του Μετα-Ιμπρεσιονισμού και ένας από τους πιο αγαπημένους ήρωες της ιστορίας της τέχνης. Κανείς δεν κατάφερε να μιμηθεί τα παλλόμενα έργα του που εκρήγνυνται με χρώμα, αλλά η τέχνη του ενέπνευσε πολλούς καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένου του Picasso. Τα διεισδυτικά πορτρέτα του είναι εικονικά. Ο Van Gogh ένιωθε βαθιά, ιδιαίτερα για τους φτωχούς εργάτες. Η αρχική του επιθυμία να γίνει ιερέας επηρέασε τη ζωή του ως καλλιτέχνη, και τα πορτρέτα των εργατών είναι από τα πιο γνωστά του έργα. Όταν μετακόμισε σε ένα διαμέρισμα με θέα σε εργαστήριο ξυλουργού, άρχισε γρήγορα να δημιουργεί έργα σε χαρτί που γιορτάζουν την αξιοπρέπεια ανθρώπων που οι άλλοι αγνοούσαν.

Lempicka (1898-1980)

Μόλις τριάντα χρόνια μετά τον Van Gogh, ο κόσμος είχε αλλάξει δραματικά. Όπως πολλοί μεγάλοι καλλιτέχνες των κινημάτων του 20ού αιώνα, οι Art Deco καλλιτέχνες γιόρτασαν τη μοντερνικότητα και ό,τι αυτή αντιπροσώπευε. Η Tamara de Lempicka ενσωματώνει τη νέα αισθητική και τη νέα ελευθερία που δόθηκε στις γυναίκες της σύγχρονης εποχής. Υιοθέτησε μια ριζικά διαφορετική προσέγγιση από τις προηγούμενες γυναίκες καλλιτέχνες. Τα έργα της είναι τολμηρά και αντανακλούν τις συναρπαστικές δυνατότητες της απελευθέρωσης των γυναικών. Πολύ δημοφιλής στην ανώτερη κοινωνία του Παρισιού, τα νεο-κυβιστικά πορτρέτα της έφεραν επιρροές από τον Picasso και τον μοντερνισμό. Εκτός από επιτυχημένη καλλιτέχνης πορτραίτου, τα έργα της αποτυπώνουν την ενέργεια της εποχής της.

Sargent (1856-1925)

Τα πορτρέτα του John Singer Sargent αποπνέουν μια εποχή όπου οι υψηλές κοινωνίες χρησιμοποιούσαν επιστολόχαρτα και ντύνονταν για την όπερα. Το έργο του θεωρείται συχνά κορυφαίο στην πορτραίτο. Ο Sargent είχε την απίστευτη ικανότητα να αποτυπώνει τις εκφράσεις που αποκαλύπτουν τον χαρακτήρα των καθισμάτων του, και το όνομά του είναι συνώνυμο με την κομψότητα. Η τολμηρή του πινελιά φαίνεται στα πορτρέτα όπου αιχμαλωτίζει την ανήσυχη ενέργεια ενός νεαρού αγοριού. Ο Sargent και ο φίλος του, Giovanni Boldini, ανήκαν σε μια επιλεγμένη ομάδα καλλιτεχνών που έγιναν αποδεκτοί από την κοσμική ελίτ του Παρισιού κατά τη Belle Époque.

Boldini (1842-1931)

Ο Giovanni Boldini και ο Sargent μοιράζονταν ισχυρές βάσεις στην ακαδημαϊκή ζωγραφική, επιτρέποντάς τους να αναπτύξουν με αυτοπεποίθηση τα δικά τους στυλ. Ο Boldini έγινε γνωστός για τον τολμηρό συνδυασμό μεγαλοπρεπούς πορτραίτου με μοντέρνα έμφαση στη γραμμή και το σημάδι. Τα πορτρέτα του ήταν περιζήτητα και η κατοχή ενός θεωρούνταν κοινωνική επιτυχία. Τα έργα του, όπως της Lucie Gérard, ήταν αντικείμενο συζήτησης στο Παρίσι. Το παστέλ πορτρέτο της Gérard δείχνει το τολμηρά μοντέρνο στυλ που ήταν επιθυμητό στους πελάτες με αίσθηση μόδας.

Tissot (1836-1892)

Ο ταλαντούχος Γάλλος ζωγράφος James Tissot ήταν πιο διάσημος στην εποχή του από τον Degas ή τον Manet. Πλούσιος από την επιτυχία του, δημιούργησε ένα εκτεταμένο στούντιο με σαμπάνια για τους επισκέπτες της υψηλής κοινωνίας που συλλέγαν τα έργα του. Ο Sargent τον αποκαλούσε «έμπορο της ιδιοφυΐας». Μετά την κατάκτηση του καλλιτεχνικού κόσμου του Παρισιού, ο Tissot μετακόμισε στο Λονδίνο όπου έγινε εξίσου επιτυχημένος. Εκεί ερωτεύτηκε την Kathleen Newton που έγινε η μούσα του και θέμα έργου όπως το Promenade Dans La Neige. Σήμερα, θυμόμαστε την ικανότητά του να αποτυπώνει λεπτομέρειες και κοινωνικές νύξεις.

Gilbert Stuart (1755-1828)

Ο Gilbert Stuart προσωποποιεί το αμερικανικό όνειρο. Όταν έφτασε 19 ετών στο Λονδίνο, ήταν άπορος και πεινασμένος. Τελικά έγραψε μια επιστολή στον Benjamin West για τη κατάστασή του. Ο West τον δέχτηκε ως μαθητή, και πέντε χρόνια αργότερα ο Stuart παρουσίασε ένα καινοτόμο πορτρέτο στη Royal Academy, που τον καθιέρωσε ισότιμο με τους κορυφαίους της Ευρώπης. Σπουδαίοι όπως ο Joshua Reynolds θαύμασαν το The Skater, που αψήφησε το παραδοσιακό Grand Manner στυλ πορτρέτου. Ο Stuart ξεκινούσε τα έργα του απευθείας με την πινελιά, χωρίς προκαταρκτικό σχέδιο. Παρά την επιτυχία του στην Αγγλία, επέστρεψε στην Αμερική όπου θεωρείται Πατέρας του Αμερικανικού Πορτραίτου.

Henri de Toulouse-Lautrec (1864–1901)

Ο Lautrec υπηρέτησε ως ντοκιμαντερίστας της εποχής του, καταγράφοντας σκηνές του Montmartre στην ακμή του ως κέντρο της Παρισινής ζωής. Συγγραφείς, ποιητές, καλλιτέχνες, πόρνες και μοντέλα γέμιζαν κάθε καφέ, κλαμπ και διαμέρισμα, και ήταν αυτά τα άτομα που έγιναν θέματα πολλών έργων του Lautrec. Το 1894, το Femme de maison προέρχεται από σειρά έργων που απεικονίζει τη ζωή των Παρισινών πόρνων, ολοκληρωμένα μεταξύ 1892 και 1896. Οι αισθησιακές και οικείες αποδόσεις γυναικών που χαλαρώνουν και συζητούν σε οίκους ανοχής διατηρούν αυθόρμητη ποιότητα. Ο Henri de Toulouse-Lautrec παραμένει αγαπητός στους συλλέκτες για τις χρωματιστές συνθέσεις του και το διορατικό του βλέμμα.

Τι Είναι το Αυτοπορτρέτο;

Μεγάλα έργα πορτραίτου κάνουν περισσότερα από το να αποτυπώνουν την ομοιότητα ενός ατόμου. Φιλτραρισμένα μέσα από τα χέρια και τα μάτια του καλλιτέχνη, τα καλύτερα πορτρέτα αιχμαλωτίζουν ζωντάνια και χαρακτήρα που υπερβαίνουν την απλή τεκμηρίωση. Οι καλλιτέχνες πορτραίτου και τα θαυμάσια έργα τους μας συνδέουν με την κοινή μας ανθρωπιά και, τελικά, με μια διαχρονική πτυχή του εαυτού μας.